Przyrząd Stöhrera do demonstracji składania (superpozycji) drgań prostopadłych – krzywych Lissajous.
 
Układ zbudowany jest z dużego koła zębatego napędzanego ręcznie za pomocą korby oraz sprzężonych z nim dwóch mniejszych kół zębatych. Mniejsze koła połączone są za pomocą dźwigni i prowadnicy z dwiema tarczami. Ruch obrotowy małych kół przetwarzany jest na ruch drgający tarcz, przy czym drgania tarcz odbywają się w kierunkach wzajemnie prostopadłych. W tarczach wycięte są wąskie podłużne szczeliny w jednej w kierunku poziomym a w drugiej pionowym. Otwór utworzony na przecięciu tych szczelin oświetlany był za pomocą punktowego źródła światła a jego obraz rzutowany na ścianę lub ekran. Ruch otworu odzwierciedla superpozycję drgań. Zmiana stosunku częstości składanych drań odbywa się poprzez zmianę średnicy małych kół zębatych
Przyrząd jest opisany na str. 295 - 298  w Physikalische Demonstrationen, Anleitung zum Experimentieren Verlagsbuchhandlung von Quandt & Händel, Leipzig 1905 oraz Max Kohl catalogue (1900)  pozycja 83.